OPTİK DÜZLEM

 "Nasıl bir ev" dedim.
 "Tek isteğim var: Hayat yokuşunu tırmanıyoruz zaten, ayrıca yokuş olmasın" dedi.

KELİMELER SES OLUR

 
Uzaklardan sesin gelir kulağıma
Kelimeler ses olur,
Çaresizliğimin tomurcuklarında...umut verir.
Sonra beklemelerim gelir
Sonra... nerdesin der, içimden bir ses.
Varsam sana kurtulacağımı bilirim.
O anda bir sağanak olsa derim birlikte ıslansak.
Hep söyledim, yine söylerim, bin kere söylerim:
Zamanlar ayrı işliyor,
Yanyana olmadan, el ele olmadan.
Kedimi sevmişim gibi huzurlu ve rahatım
Seni yanımda düşündüğümde.
Bir meydan olsa,
Etrafı yüksek binalarla çevrili
Bir akşam üstü biz bira içerken
Güvercinler konsa, kalksa yanıbaşımızdan.
Seni düşündükçe
Uzun yollar, ırak şehirler geliyor aklıma.
Uzak kadınların sıcaklığı geliyor.
Yanında yaşlanmak geliyor aklıma.

ŞAH-MAT

Seni düşünürken sen oluyorum.
Seni anarken kendim oluyorum.
Senin yokluğunda yok oluyorum.

RÜYAMDA 13 OCAK

Rüyamda ölen kedimin yokluğundan yararlanarak evin içini istila eden kedilerle savaşır durumda buluyorum kendimi. Liderleri olan kedi son derece alımlı, parlak tüylü, süslü, tasmalı ve de zeki biri. Diğerlerini örgütlü bir şekilde evin içine sokuyor, ölen kedimin mamalarını yediriyor ve tuvaletini kullandırıyor, onun yattığı ve oturduğu yerlerde arzu endan ettiriyor. Neler oluyor diye yanlarına gittiğimde olanca hızlarıyla dışarı kaçarak evi terk ediyorlar. Bu böylece bir kaç kez sürüyor. Sonunda yorulmuş olacaklar ki, içeri girmeyi kesiyorlar ve hatta görüş alanımızdan çıkıyorlar.
(Varlığında sokak kedilerini balkona sokmaz, onlarla hırlaşır, kavga ederdi. Ondan gizli beslerdik ve severdik sokak kedilerini. Öldüğünde tüm ardında bıraktığı mamalarını, sepetini, evini ve tıuvaletini sokak kedilerinin emrine tahsis ettik. Şimdi onlar kışı sıcak ve güvenli geçirecekler ve hatta içlerinden hamile olana doğumevi bile olacak).

ANA RAHMİNE GERİ DÖNÜŞ

Doğum günüm olan şu günde; daha sonra gelmek üzere ana rahmine geri dönmek istiyorum.

David Bowie (Inglorious Basterds-Shosanna)

SEÇME CIVILTILAR 5

Aynı hataları tekrarlamak ve aynı acılara karşılık bulmak eklem çıkığı gibidir. Aynı yerden çıka çıka kanıksar insan, artık ilk günkü gibi acı vermez.

Herkes arzu ettiği hayatı, arzu ettiği kişi ile yine kendi istediği ve tasarladığı gibi yaşamalı. Çok değer verilen ve bacakların arasında bir kelebek gibi saklanan ve korunan bekâretler; hiç tanınmayan ve de sevilmeyen ve belki de hiç sevilmeyecek olan kişiye, evlilik sonucunda bırakılacak kadar değersiz mi?


Yalanla yaşamanın bedelini, sonraki kuşaklar çekiyor ve ağır ödüyor. Yalan, başka yalanları doğuruyor. Olgunun yaşandığı anda, gerçeklerle yüzleşmek belki kişiye o an için acı verecektir ama yalanla o olguyu kapatmaya çalışmak hem kendine ve hem de gelecekte masum olanlara zarar verecektir.
 
Sevgiliden yoksun bir dünyada isen, ışık senin varlığını farketmez. Karanlıktasındır. Çünkü sevgili, ışığı sana yansıtan, ulaştırandır. Sevgilisizsen eğer, ışık herhangi bir yansımaya uğramayacağından evrenin içinde kaybolup gider. Gün ışığının "fazla onsuz olması gözlerine" sevgilisiz olduğundandır.

 Sanatçı zaman içinde kendiyle yüzleşmeli, yapıtlarını evrensel sanat yapıtlarıyla kıyaslamalıdır. Bunun sonucunda hâlâ yaptığının sanat olduğunu söyleyebiliyorsa yoluna devam etmelidir. Yerinde duran sanatçı aslında geri gitmiş demektir. Herşey ilerlerken sanat yapıtları yerinde sayıyorsa, yapıt sahibi kendini tekrar etmekten kurtulamaz. Sonunda eserleri(!) kendi gibi ilerleyemeyen alt beğeni düzeyindeki kitleler tarafından tüketilir hale gelir. Bir de tek atımlık barutu olan sanatçılar vardır. Onlar bir yapıt meydana getirir ve sonra sanat dünyasından çekilirler. Sanata saygılı böyleleri istisnadır.