Her şey bir gün içinde oldu
Sabahleyin her şey normaldi
Bu gördüğünüz istasyon
İlk defa böyleydi
Onun gelmesiyleydi
Büyük bir değişiklik oldu
Meselâ, kuşlar o gün
Yalnızlıklarını unutuverdiler
Bu şimdi sararmış yapraklarıyla duran ağaç
Kimsesiz bir evsiz gibi geliyordu
Ağaçların hemen arkasındaydı
Çay bahçesini gördük
Baktık, insanlar keyifli keyifli
Sıcak çaylarını içiyorlardı
Bir iki saat sonraydı, baktık,
Gün yavaş yavaş başlıyordu yaşamaya
Her şey sanki o anda hazırlanıyordu
Hayatlarını yaşamaya
Dolmuşlar, trenler, vapurlar
Bir daha boşalmamak üzere doluyorlardı
Aklımızdan geçen bir yeri, bir anda
Bulmuş olabilir miydik dünyada
Her ağacın her taşın olduğu gibi
Bizim de bir yerimiz olacak mıydı?
Simitçi tezgahındaki çocuk,
Oturmuş bizi mi seyrediyordu?
Yaşımıza baktı sanki, ne bilsin, kendi kendine,
Neden bu kadar geç geldiğimizi mi sordu
Şimdi bu fevkalade gün geçip gidecek
Ne kadar kolay bir tesadüf !
En başta yalnız biri olarak gelmiştim İstasyona
Bu tesadüften önce,
Her şey yerini alacak mıydı, sırası geldiğinde
Acaba biz bütün bunları görüyor muyduk?
İlhan Berk, Hikaye şiirinden esinlenme.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder