3 Ekim 2012 Çarşamba

UZUN CIVILTILAR 1



Sevgiliden yoksun bir dünyada isen, ışık senin varlığını farketmez. Karanlıktasındır. Çünkü o, ışığı sana yansıtan, ulaştırandır. Işık, herhangi bir yansımaya uğramayacağından evrenin içinde kaybolup gider. Gün ışığının "fazla onsuz olması gözlerine" bundandır.
*****
Beni şaşırtan şeyleri sevdiğimden, başkalarını şaşırtan şeyleri de yapmayı severim.
*****
Uzun sohbetli öğle rakısı, balıkpazarında tezgahtaki balıklara bakmak, aysız gecelerde haritayla gökyüzünü incelemek, aylı gecelerde çimlerin üzerinde bir kadeh içmek, plâk çalmak, tek kişinin idare edebileceği küçük ve de yelkeni olan tekne ile ilerlerken, kürekleri küpeşte dışına alıp suya salmak, yine küreklerin çıkardığı sesi dinlemek, evde olmak, yaprak sarma yemek, sanatın her türlüsünü tüketmek (tüketilen sanatların dışında istisnai olarak resim yapmak ve sinema en başta olarak ilgilenmek), Chopin ve Rahmaninov dinlemek, oldukça çok düşünmek sevdiğim şeyler.
*****
Hedef koyma tehlikesini atlattım. Hırslı bir yapım yok ve olmadı, o yüzden büyük hedeflerim de olmadı. Mülkiyetten ve zengin olma içgüdüsünden uzak durdum. Tüm kötülüklerin başının mülkiyet ve zengin olmak olduğunu biliyordum. Tarihteki en kötü insan, bir toprak parçasını çevirip burası benimdir diyen insandır. İşlerin gerektirdiği küçük hedefler, tuğla tuğla yapılan adımlar dışında, zamanın doğal akışı içirisinde ailemle ilgili olmasını beklediğim şeyler var elbette.
*****
Yalancılık, ikiyüzlülük, kaypaklık, kendini önemli gösterme özentisi, sululuk, arkadan bıçaklamak, sıradan ve olağan şeylerin ve başarıların abartılması sevmediğim şeyler..
*****
Her şey ve herkesten esinlenebilirim.... Örnek aldığım insan var tabii ki...Etkilendiklerim; ilk gençlik yıllarımdan beri taşıdığım sosyalist düşünce ve son birkaç yıldır ilgilendiğim sürrealizm. Sürrealizmden etkilendiğimde bu etkiler az buçuk  bloğuma da yansıdı. Tam olarak sürrealist olmadığımın bilincindeyim. Olamayacağımı da biliyorum. Bloğum sürrealist bir blog da değil. Terapi ve psikolojik sorunlara çözüm bulma konusunda Jodorowsky'den etkilendiğim de olmuştur. Rüyalarımı da yazıyorum. Bunu yaparken acaba taklit mi olur diye az düşünmedim değil. Rüyalar tam anlamıyla sürrealizmi yansıtıyordu. Herkes sürrealist olamazdı ama rüyaların kendisi sürrealizmin kaynağıydı. Rüya yazmanın da; nasıl öykü, deneme, anı türünde farklı yazarlar farklı şeyler yazdıysa, kişinin kendisine ait rüyalar olması kaydıyla ve bu konuda kendisinden önce yazan bir başkası olmasına rağmen bir sakıncası yoktu. Bu tamamıyla bir etkilenme ve esinlenme olacaktı. Burada dikkat edilmesi gereken şey, yazılan rüyanın tamamıyla kendime ait ve gerçekten gördüğüm rüya olması yani tamamıyla özgün olmasıydı.
*****
Fikret Kızılok şarkıları, özellikle, Yeter ki ve İki Parça Can coşku ve heyecan verir..
*****
Fimler; her zaman ve her yerde "Potemkin Zırhlısı" birinci filmim. Hiroşima Sevgilim, Yurttaş Kane, Vivre sa Vie, Blow Up, Shane ve diğerleri.
*****
Kitap olarak en son (ve yeniden elimden düşürdüğüm) Nerval'in Aurélia' sı (Rüya ve Yaşam) idi. Yine Yeniden okumaya karar verdiğim ve elime aldığım kitap ise Faust idi. (Bu satırlar yazılırken okunmuştu).
*****
Kendini öldürme notu bırakan çok sevdiğim biri ve yakınımsa, ondan mahrum kalmamak ve kendim için engel olmaya çalışırdım. Onun için yapmış olsam, onun özgür iradesine karşı çıkmış olurdum.
*****
Kişinin kendini öldürmeden önce yaşıyor olmasına inandığım için, kendini öldürmek isteyen kişi de yaşadığından, kendim için ölümüne engel olmak isterim.
*****
Tek cümleyle kendimi anlatacak olsam, "Ete kemiğe büründüm ..... diye göründüm" (Yunus Emre) derdim. Bu tanımlama Yunus'un, Mevlâna'nın altı ciltlik Mesnevi'sine karşı, "ne gerek vardı bu kadar cilt yazmaya, ete kemiğe büründüm Yunus diye göründüm dese yeterdi" şeklindeki tanımlamasıdır.
*****
Vücut, 'hoşgeldin' ve 'vardın mı?' sözcüklerinin birbirini kovalayan iki ayrı zamanda yarattığı coşku ile iki ayrı parçaya bölünür. Her iki durumda da parçalardan biri 'sen', diğeri de 'ondaki sen' olarak şekillenir. Birine yaklaştığında diğerini kaybetme korkusuyla, dönüş yolculuğunda 'sen'i de, 'ondaki sen'i de yitirerek ait olduğun yerde 'o'na dönüşürsün.
*****
İnsan köprüler yapar geçilsin diye, geçilmesin diye değil.
*****
Hayattan korkmanın olağan bir duygu olduğu sonucuna vardım. Çünkü hayat korkulacak denli acımasız. Bana; ana rahminden çıkmadan önce, şu zaman sonra büyük bir deprem, şu zaman sonra ondan daha büyük bir deprem yaşayacaksın binlerce insan ölecek deselerdi, bana; iki ihtilâl, iki muhtıra göreceksin, orta-lise döneminde aşık olduğun kızla yaşayamadığın aşkın yıllarca acısını çekeceksin, genç yaşta en sevdiğin arkadaşını kaybedeceksin deselerdi; bana, şu yaşında babanı, şu yaşında anneni, şu yaşında ağabeyini kaybedeceksin deselerdi, bana; en olgun yaşında biri yeni evli, diğeri yine çok sevdiğin iki arkadaşını kaybedeceksin deselerdi, hayattan korkardım. Belki de anne rahminde kalmayı, daha güvenli  bir yer olarak görürdüm. 
*****
Hayat her zaman bir dört yol ağzında seçim yapmak gibidir. Seçeceksen kendi yolunu seç. En güzel yol kendi yolundur. Tanımak için tâli yolara da girer, bakar, görür, çıkarsın. Tabii ki, vaktin varsa. Kendi yolunda gidersen, pişmanlık da duyabilirsin. Ama bu bence diğer seçeneklere göre duyacağından daha az olacaktır. Şüphe duyduğunda değiştirirsin yolunu. Fakat yine de kendi yolunda keyfince gitmeye bak. Bu yolda gördüklerin ve yaptıklarınla yüzleş. Ağlayabilirsin de, gülebilirsin de, aşklar da yaşarsın. Dönüp baktığında, utancın da olsa, pişmanlığın da olsa, kaybettiklerin de olsa, geride kalanların hepsi sana aittir ve gülümseyerek hatırlarsın ve "iyi ki, kendi yolumu seçmişim" dersin.
*****
Kendisinden kurtulmanın imkânsız olduğu bir hayal. Odaklandığın yokluk, aslında varlığındır ki, o sende yaşayan bir imgedir. Şöyle bir fotoğraf makinası olsa; sadece karşısında duranları değil de, hayalindeki yüzü de algılasa, kendisi için bu güzel "yokluk" dizelerini yazarken.








17 Eylül 2012 Pazartesi

RÜYAMDA 17 EYLÜL

          
          Rüyanın tümünü hatırlayamıyorum. Hatırladığım bölümünde, herkes ellerinde ya üzeri mikroçipli içki bardakları ya da sadece bir mikroçip ile bir gece kulübünden içeri girmek için sırada bekliyorlar. Bekleyenlerin yanına yaklaşıyorum ve neden ellerinde bardaklarıyla girmek istediklerini ve bu mikroçiplerin ne olduklarını soruyorum. Sıradakileren biri; "bu çipli bardakların kişiye özel olduğunu, herkesin içme kapasitesine göre belirlendiğini 'isitiap haddi' gibi belli bir sınırı olduğunu ve bir günde ne kadar içki içeceğinin bu çip sayesinde okunduğunu ve kendisine tanınan istihkaktan  fazla içiki verilemeyeceğini belirliyor. İsteyen üzeri çipli özel bardağıyla geliyor, isteyen sadece çipini getirip herhangi bir bardağa yapıştırarak içkisini alabiliyor". Peki "ertesi gün" dedim. "Kendine tanınan miktardan en son içkisini aldıktan 12 saat sonra yeni hakkına başlayabilir" dedi. Peki, ben nereden alabilirim diye soruyorum. Yaşamınızda ilk içkinizi içtiğiniz yerden bir sertifika getirip bunu 'İçki İçenler Derneğine' onaylattıktan sonra, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından alabilirsin diyor. Ben de ilk içki içtiğim yer olan K.....' da, hâlâ var olan B...... M....' in sezon dışı boş havuzunun yolunu tutuyorum. 

14 Eylül 2012 Cuma

DEYİŞ



Beynin özgürleşmesinden, onun kafatasından çıkıp gitmek olduğunu anlayanlar; boş kafataslarınızı saksı yapın.

DERNEKLERİ KARIŞTIRMIŞ

         
 "Kadın vali, kaymakam olmamalı. Yumruğunu vurduğu zaman ses getirmeli. Üniversitede profesör olmuş, güzel bir yere gelmiş. Hiçbir işe yaramıyor. Sadece o masanın kadını. Bu tür kadınların da ayıklanması lazım. Böyle dayı-yeğen işi yapılmamalı. Kadın vali olmamalı, kaymakam da olmamalı. Gecenin bir saatinde bir ot yangını olduğu zaman atına binip gidebilmeli. Kadın naziktir, narindir, dugusaldır. Emir verebİlmeli. Yumruğunu vurduğu zaman ses getirmeli. Onun için Milli Eğitim Müdürü, İş-Kur Müdürü kadın olmamalı."

           Yukarıdaki sözler, Kadın İstihdamının  Desteklenmesi Operasyonu Hibe Programı kapsamında düzenlenen "Çalışma hayatında toplumsal cinsiyet eşitliğinin geliştirilmesi" konulu konferansta söz alan (şimdi sıkı durun)  Erzurum Girişimci Kadınlar Derneği Başkanı Zekiye Çomaklı'ya ait.





Haber: Cumhuriyet, 14 Eylül 2012, Cuma.

6 Eylül 2012 Perşembe

REKLAM METNİ

         
          Çok ünlü ve sinemada fenomen olmuş bir oyuncumuzun oynadığı reklam filmine yazılan metne göre, aynen şöyle diyor oynadığı reklam filminde ünlü oyuncumuz: 'Hani arabanızı kaza yapmadan önce sigortalarsınız ya...!'
         Benim bundan çıkardığım anlama göre; yola çıkmadan önce bir falcıya uğrayacak ve bakla falımıza  baktıracak ve bu şekilde arabamızın kaza yapıp yapmayacağını öğreneceğiz  (tabii ki, bu durumda arabamız bizden habersiz kendi başına garajdan çıkacak ve trafiğe girerek herhangi bir kazaya karışacak anlamını es geçiyorum)  ve yola çıkmadan önce de sigorta acentesine uğrayarak kaza sigortasını yaptırdıktan sonra karşıdan gelene ve yolda olabilecek herhangi bir tersliğe karşı ya da kendi kendimize 'HADİ ARTIK KAZA YAPABİLİRSİN, ÇÜNKÜ SİGORTALANDIN' diyecek ve kaza yapacağız. "Aman ne olur bana çarpma, ben bir sigorta yaptırıp geleyim  de öyle çarparsın" demek kadar gülünç ne olabilir.
         Bunun başka ve çok daha vahim anlamlarından biri de, kişilerin kaza yaptıktan ve maddi ya da ölümlü bir olaya sebep olduktan sonra sigorta yaptırabileceğini akla getirmesidir. Sanki kaza yaptıktan sonra sigorta yaptırılabilirmiş gibi, "kaza yapmadan önce" tabirini kullanmak iki kere yapılmış bir dil yanlışıdır. Anlatım bozukluğunu ve ifade yanlışlarını, telaffuzları, vurguları görmeye ve duymaya alışık olduğumuz spikerler ve maç anlatıcılarının yaptıkları hatalar, o an duruma göre ve canlı yayınlarda olduğu için insan bu reklam filmine bakarak hiç de affedilmemesi gereken o hatalara karşı hoşgörülü olabiliyor.
        İlgili reklam filmine o metni kim yazdı, düzeltmenliğini kim yaptı, kim onayladı bilmiyorum. Reklamı yapılan ürünün sahibi firma böyle bir yanlışa nasıl göz yumdu. Üzerinde günlerce çalışılarak ve kafa yorarak yazılan reklam metninde, hem de ünlü bir sinema oyuncusuna bu yanlış ifadeyi söyletmek için gerçekten ayrı bir tahsile ihtiyaç vardır. Yani bilinen bir özdeyişle "bu kadar yanlış ancak tahsil ile mümkündür".


Not: 1- Doğru metin bana göre: "Hani arabanızı olası kazalara karşı nasıl sigortalıyorsanız..." şeklinde olabilirdi.
Bunu anlatmanın daha başka bir ifade şekli de olabilir. Lütfen yazarsanız sevinirim.
        2- Ölümlerin ve kazaların ardı arkasının kesilmediği şu günlerde, olanları unutmadan, sorumluluk bilincini  yitirmeden,  üzüntülerimizi hafifletmek ve biraz kafa dağıtmak için...
        3- Dil yanlışlarının ve kavran kargaşasının, olaylar sonrası yapılan ayaküstü açıklamalarda da devam ediyor olması insanı bir kat daha üzüyor.

3 Eylül 2012 Pazartesi

KAPANMAYAN EDEBİYAT SAYFASI


Kamyon arkası yazılar, kamyoncuların twitter hesabıdır.



Not: 1 Temmuzda yürürlüğe giren Türk Ticaret Kanununa göre kamyon arkası yazılar yasaklandı.