TARİHÎ GÜNCELLEME !

 Halûk'un Amentüsü

bir yaratıcı güç var, ulu ve akpak,

kutsal ve yüce, ona vicdanla inandım.

yeryüzü vatanım, insansoyu milletimdir benim,

ancak böyle düşünenin insan olacağına inandım.

şeytan da biziz cin de, ne şeytan ne melek var;

dünya dönecek cennete insanla, inandım.

yaradılışta evrim hep var, hep olmuş, hep olacak,

ben buna tevrat'la, incil'le, kuran'la inandım.

tekmil insanlar kardeşi birbirinin... bir hayâl bu!

olsun, ben o hayâle de bin canla inandım.

insan eti yenmez; oh, dedim içimden, ne iyi,

bir an için dedelerimi unuttum da, inandım.

kan şiddeti besler, şiddet kanı; bu düşmanlık

kan ateşidir, sönmeyecek kanla, inandım.

elbet şu mezar hayatı zifiri karanlığın ardından

aydınlık bir kıyamet günü gelecek, buna imanla inandım.

aklın, o büyük sihirbazın hüneri önünde

yok olacak, gerçek dışı ne varsa, inandım.

karanlıklar sönecek, yanacak hakkın ışığı,

patlayan bir volkan gibi bir anda, inandım.

kollar ve boyunlar çözülüp, bağlanacak bir bir

yumruklar şangırdayan zincirlerle, inandım.

bir gün yapacak fen şu kara toprağı altın,

bilim gücüyle olacak ne olacaksa... inandım.

                    *******

                     Ferdâ                          

Yarınlar senin; senin bu devrim, bu yenilik.. Her şey senin değil mi zaten?.. Sen, ey gençlik, Ey umudun güzel yüzü, işte karşında aynan: Temiz ve bulutsuz, ağaran bir gök, Titreyen kucağını açmış, bekliyor.. Koş, çabuk! Ey hayatın gülerek doğan sabahı, işte herkesin Gözleri sende; sen ki hayatın umudusun, Alnında yeni bir yıldız, hayır, bir güneş. Doğ ufuklara, önünde şu sıkıntılı geçmiş Sönsün sonsuza değin. Bir daha yaşanmasın o cehennem; senin bugün Cennet kadar güzel yurdun var; şu gördüğün Zümrüt bakışlı; inci gülüşlü kızcağız Kimdir, bilir misin? Yurdun.. Şimdi saygısız Bir göz bu nazlı yüze -Tanrı esirgesin- Kötü bir gözle baksa, katlanabilir misin? İster misin, şu ak sakalın temiz, görkemli, Onurlu alnına, bir kirli el şöyle dursun, Hatta yabancı bir el uzansın? Şu mezarı Bırakır mısın, taşa tutsun bir serseri? Elbette hayır; o mezar, o onurlu alın Kutsal birer örneğidir yurdun.. Yurt çalışkan İnsanların omuzları üstünde yükselir. Gençler, yurdun bütün umudu şimdi sizdedir. Her şey sizin, yurt da sizin, şeref de sizin; Ama unutmayın ki zaman ağır, güvenli, Sessiz adımlarla arkamızdan gelir. Önden koşan, ama dikkatle her izi İncelemeye yol bulan bu şaşmaz izleyici Paylayıp utandırırsa bizi, yazık! Demin ’’Yarınlar senin’’, dedim, beni alkışladın; hayır, Bir şey senin değil, sana yarın emanettir; Her şey emanettir sana, ey genç, unutma: Senden de hesap sorar, yakınır gelecek. Geçmişe şimdi sen ibretle bakıyorsun, Gelecek de senden böyle kuşkulanacak. Her organı ihtiyaç kasırgasıyla sarsılan Bir kuşağın oğlusun; bunu arasıra anımsa. Unutma; çağın şimşeklerin bollaştığı çağdır: Her yıldırımda bir gece, bir gölge yıkılır, Bir yükseliş ufku açılır, yükselir yaşamak; Yükselmeyen düşer: ya ilerlemek, ya yıkılmak! Yükselmeli, dokunmalı alnın göklere; Doymaz insan denilen kuş yükselmelere... Uğraş, didin, düşün, ara, bul, koş, atıl, bağır; Durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır!   Tevfik Fikret

OLMAZ BU !

Yaşamak bu günleri, bu geceleri bu sensiz
Bu silik gecelerde yitik...
Ya sen ol yitik, ya ben
Gitti-gider, bunca mutlu, bunca bahar
Bu taze yeşil, bu umut, bak, gitti-gider!

Bu aşağılık ve korkunç yaşamalar,
Bu kapanık, bu yalancı, bu bitik
Nice söyleşmelerin bu tükenik yetersizliği
Bu aysız, bu sensiz, bu aşksız
Bu körolası, bu savruk, bu yöntemsiz yaşamalar...
Gel burda, burda, işte
İşte burda bir yüreğim var benim,
Acı, buruk, yüce, iyi,
Bu susuzluk yaşatmaz!

Bir-bir sanki, sanki söküldü bir-bir tırnaklarım
Sanki bu damarlarım bir-bir, sanki bir-bir kesildi
Kansızım şimdi, güçsüzüm, sensizim...

Bir benle yetmez bu yaşamalar!
Sonra bu soğukluk, sonra bu sonuçsuzluk
Sonra bu bitmeyen kar,
Sonra bu  sonu gelmez hayınlıklar...
Olmaz bu, bu, bu olmaz deme bu!


Sunullah Arısoy

Fotoğraf: Hiroshima mon amour filminden bir kare.

RÜYAMDA 13 TEMMUZ

            

            Başlangıcını hatırlayamadığım ve gördüğümden dört gün sonra yazdığım bu rüyada, kendimi 90'lı yıllarda kullandığım concorde modeli otomobilime yönelirken buluyorum. Uzaktan kumanda düğmesi ile açılmayan kapıyı anahtarla açıyorum. Kapı açılırken aynı zamanda motor da çalışmaya başlıyor. İçeri giriyor ve koltuğuma oturuyorum. Sağ koltukta oturan genç bir kadın görüyorum. Yüzüne bakıyorum, onun yüzü. Koyu kestane saçlar, ela gözler ve muzip bir gülümseme. Onun oturduğu taraftaki pencere camının ve dikiz aynasının karla kaplı olduğunu görüyorum. Arabadan inip, kar küreme aparatını almak için bagajı açıyorum ve bagaj açıldığında motorun çalışmasının da durduğunu anlıyorum. Sağ pencerenin camını kardan temizledikten sonra, tekrar arabaya biniyorum ve sağ koltukta şu notu buluyorum: "Yok bir şey, sadece kırıldım".

KELEPİR DÜZELTMEN

         Yazısının ve sayfasının daha güzel görünmesi için; noktadan sonra büyük harfle başlar, boşluk vermeden noktalama işareti kullanır ve noktalama işaretini kullandıktan sonra bir boşluk verirdi. Kullandığı tüm noktalama işaretlerinin hepsi yerli yerindeydi. Güzel bir yazı dili vardı. Yazım hatası ve mantık hatası yapmazdı. Başkalarının bu tür bozukluklarını düzeltmek için bile "iki" katı ücret almayacak kadar da cömert bir düzeltmendi.

BOZBEK' İN TEK KELİME MİMİ

 

 Bozbek beni mimlemiş. Bu mim oyununda mimlenen kişi kendisini mimleyen kişiyi tek kelime ile anlatıyormuş. Tek kelime ile anlatmanın güçlüğü belli. Bir insanı tek kelime içine sığdırabilmenin zorluğunu ben de çektim ve o yüzden Bozbek'i, lûgatta bulunmayan, kendi türettiğim bir sözcükle anlatmaya karar verdim:
Yaşamdalık.

Mimlediklerim: Hily, nini, the merika, D.Y. , joujou, gokciii ve dileyen herkes... Hektor tek kelime ile sizce nasıl anlatılır?

KIRMIZI

kaypak manşetler, sağır katalogları, karnaval biletleri

kendini tanımanın korkusu

sürekli bir canlı yayındasınız

girdabı olmayan yüreğin sireni duyulmaz elbet

mekanlar lunapark, hayat çarpışan otomobiller

görüntünün kumbarasında hafızanız beş kuruş

alarma yakın hiçbir kırmızıya düşmemiş yolunuz

bindiğin düş atı yorulmuş oysa

üstündeki binici çoktan değişti sana sormadan

kendine uygun bir ayna bile bulamadan

kalakalırsın baktığın boşlukta

bakarsın baktığın kadarsın

bundan sonrası

geç kaldığın yerlerdeki korunma duyguna bağlı

anlarsan, anlamanın

anlamazsan, anlamamanın boşluğundasın

işte şimdi Kırmızı!

 Murathan Mungan

 

DAHA ÖNCE SÖYLENMİŞTİ !

Gecenin karanlığını yararak, sessizliği bozan, susturucusu alınmış egzosta patlayan ve insanı yatağından fırlatan 'o' otomobil ya da motosiklet sesi oldukça;

Pazar günleri ve de üstelik geceleri bile mahalle arasında, parasal izinle! inşaata ve iş makinalarının çalışmasına izin verildikçe ve bunu üstelik dört dönemdir iş başında olan sosyal demokrat belediye yaptıkça;

Tecimsel televizyonlarda (şifreli olanlar ve sırf sinema kanalları hariç) izlediğiniz film bittiğinde merak ettiğiniz oyuncu, müzik, kostüm vs. için jeneriği beklerken son sahnenin ardından film pat diye kesildikçe;

Parasını ödeyerek izlediğiniz şifreli kanalda, oynanan spor karşılaşması dakikada bir alttan, üstten ve yandan reklamlarla gözü doymaz bir aç gözlülükle ve bazen de sesli olarak işgal edildikçe;

Bölümü bitmiş bir dizinin gösterildiği son sahnesinden sonra "devam edecek" yazısıyla reklamlara geçip de, tekrar yayına döndüğünde yeni bir şey göstermeyip, insanlar kandırıldıkça;

Vurgulamayı ve sözcük kullanmayı bilmeyen televizyon sunucuları ve haber okuyucuları oldukça;

Her yapılanı, eleştirel aklın süzgecinden geçirmeden şakşaklayan dalkavuklar etrafı kuşattıkça;

Katille maktülün adı aynı plâkete yazılıp eşitlendikçe;

Güya hayvan severliğinden evine aldığı kediyi üç günde bir yıkayan ve onu eğitmeye kalkanlar oldukça;

Kendi çıkarlarını, mensubu olduğu topluluğun çıkarlarının önüne koyan ve bunu içinde kendisinin de bulunduğu topluluğun (olası) kazanımlarından elde edenler oldukça;

Suçu kanıtlanma aşamasında kişiyi hapiste tutan, kanıtlandığında serbest bırakan yargı oldukça;

Yaşamında ne yaptığıyla ya da ne yapacağı ile ilgilenmekten çok, başkalarının hayatlarına burnunu sokup, en özel anlarına kadar nüfuz ederek çatlamaktan kurtularak! tatmine erişen meraklılar olduka;

Yolcu indirmek için duran bir aracın arkasından uzun uzun korna çalıp "yolcu indirmeye !" karşı olanlar  oldukça;

Aracını çalınmaya karşı tam sigorta yaptırdığı halde, alarm taktıranlar  ve buna izin verenler oldukça;

Gündüz vakti kalabalık ve merkezi bir yerde gözünün görebildiği yere arabasını park ettiği halde, alarmını açık bırakıp dakikalarca çalmasına izin verenler oldukça;

               Gündelik gerçeklik içinde sade bir insanın aklına gelenler bunlar... İnsana ait yazılmayan şey kaldı mı kalmadı mı bilmiyorum ama yine de insan, yazmaktan kendini alamayıp yazdıkça; diğer insanlar da, "insana ait ne varsa yapıldı" demeyip insanlık için çalışmaya, üretmeye, yazmaya devam edeceklerdir. Bu, "Amerika'yı yeniden keşfetmek" değildir. Aksi takdirde olduğumuz yerde kalır(ız)dık.