Tom Waits - Watch Her Disappear

AŞK TÜM GÜNAHLARI AFFEDER

       
Ayrı bedenler içinde yaşayanlara

       
           Üniversite zamanlarında evin eski halısı üzerinde çilingir sofrası kurmuştuk, yosun yeşili gözlü bir kızla. Karşılıklı oturup herşeyimizi, ne var ne yoksa bulduğumuz bir örtünün üzerine koyduk. Bir şişe de şarabımız vardı. İçki dozumuz düşüktü o sıralar, yetecek gibiydi ikimize de.  Klasik müzik eğitimi almış bir kızdı. Piyano çalardı. Hiç de alışık olmadığı bir müziğin sesi vardı pikapta, sertti. Şarabın etkisi olmasaydı pek çekemezdi sanırım. "Seni hiç tanımıyorum" dedi birden. "Başka kızlarla da burada oturup piknik yapıyor musun"? diye sordu. Kıskançlığından bahsetti. Hava çok sıcaktı. Terler saçlarının dibinden çıkıyor ve alnının kenarından yanaklarına sızıyordu. Sonra ben de ona kıskançlıklarımı anlattım. Onun kıskançlığı ölçülemeyecek kadar fazlaydı. Anlatırken daha da terliyordu. Sırılsıklam olmuştu! Her bağırdığında gerilen bedenim kendimi bir an evvel oradan alıp kaçırmak istiyordu. Yaşlı ve yorgun hissetmeye başlamıştım ve de kimsesiz. Gırtlağım düğümlenmişti, düğümlenmişti de,  sanki yanyana iki ceviz duruyordu gırtlağımda ve yutkunamıyordum. Birden iki ceviz arasından çıkan şu sözlerle bedenim daha da rahatladı. "Lütfen kıskançlıklarınla birlikte gider misin buradan?". Annesiz bir kızdı. Annesizliğin boyun bağı vardı üzerinde.  Babasına karşı da hassastı. Babasının tüm kadınlarını kıskanıyordu. Hiçbir şey demeden çıktı. Ben de göl kenarına indim. Kıyıdaki su birikintilerinin üzerindeki taşlardan atlayarak ulaştığım sandallardan birinin içine oturdum. O an yapayalnız hissettim kendimi ve "vücudumda bir kadının sarılacağı boşluk her zaman olacak" dedim. Onu, kime ne zaman ve nasıl ayıracağıma karar vermemiştim ama mutlaka olacaktı. Dinlenirken düşündüm bunları aynı zamanda. Her aklıma geldiğinde ne zaman diye sordum kendime. O an vücudumda bir kadının sarılabileceği boşluk var mıydı? O gün sandalın içinde herşeyden sonra,  gökyüzüne alı al, moru mor bulutlara baktım ve "aşk tüm günahları affeder" dedim...!!! Nedense?


Fotoğraf: Anna Karina (Vivre Sa Vie)

Nick Cave - Shoot Me Down

KISA BİR RÜYADA, 13 ŞUBAT

 

               Evdeyim. Kapının zili çalıyor, açıyorum. Karşımda resmi üniforması ve yüzbaşı rütbesiyle İlker Başbuğ duruyor. Hiç kıpırdamıyor ve konuşmuyor. O esnada alt kat merdivenlerinden yukarı doğru çıkan birinin ayak sesleri geliyor. Biraz sonra gelen kişinin bir kurye olduğunu görüyorum. Soru cümlesi ile adımı telâffuz ediyor, "benim" diyorum. İmzalayıp adıma gelen zarfı alıyorum. Zarfın içinden bir mektup çıkıyor. Migros'tan göndermişler. Mektuptaki yazı, D.Y.' nin bloğunda benden habersiz ve hiçbir katkım olmadan ve otomatik olarak, o her yazı yazdığında yorumum çıktığını, bunun düzeltilmesini istiyor. Dip not olarak, okuduktan sonra mektubun altındaki bölümü imzalayıp geri postalalam gerektiği yazıyor. Ben de öyle yapıyorum. Öncelikle D.Y.' yi arıyor ve ona hatanın benden kaynaklanmadığını söylüyorum. Sonra geri postalamak üzere yakınımdaki  Fenerbahçe PTT şubesine gidiyorum. Gittiğimde kapıda şöyle bir yazı görüyorum: "Şubemiz henüz açılmadı. 2009 Mart ayında hizmetinize girecektir".

İŞPORTACI

Hiçbir işportacı yoktur ki, tezgahına satmayan mal koysun.

  

                

(Esin kaynağı, Zeugma'nın postuna yazdığım yorum)

 Burada, kadınları meta olarak görme ve aşağılama gibi bir maksat yoktur. İşportacıyı kadın, tezgahtakileri de erkek ya da her iki figürü de aynı cinsten görebilirsiniz. Tezgahtakilerin yerinde eski eşya da olabilirdi.

 Kullanılan resim, Gomeda filminden bir kare.

David Bowie - China Girl

Fikret Kızılok • Pişt Barmen

Dayatılanla Yaşamak'a ithafen.